Քրոնոտոպ
Ձեր առջև քաղաքի կենտրոնի փողոցներից մեկն է: Բայց ընդամենը երկու ժամով այն վերածվում է թատերական բեմի. սալաքարերը, լուսացույցները, ծառերը, անցնող մեքենաները, երկինքը… ամենը դառնում է թատերական դեկոր: Շտապող անցորդները փոխում են իրենց դերն ու նշանակությունը և դառնում ներկայացման հերոսներ: Իսկ ներկայացումն իրականությունն է՝ պարզապես վերցված թատերական շրջանակի մեջ: Հիմքում առօրեականությունն է, որը գոյություն ունի այստեղ և հիմա:
Անցորդները դառնում են դերասաններ, իսկ դերասաններն՝ անցորդներ: Թատրոնի պայմանականությունն առկայծում ու տարրալուծվում է փողոցում, որտեղ անցորդների պատմություններն են հնչում. դրանք արդեն լսելի են: Քաղաքը վերածվում է թատերական դեկորի կամ էլ հակառակը՝ դադարում է այն լինել: Եվ ստեղծվում է յուրահատուկ մի տարածություն, որտեղ յուրաքանչյուրը տեսանելի լինելու իրավունք ունի:
Դմիտրի Վոլկոստրելով
Ի՞նչ, եթե Տոլստոյի մասին վերհիշեն ճանապարհի փոշին ու տերևները, մոխիրն ու բարդու բմբուլը՝ այն բաները, որոնք սովորաբար մեր ուշադրության դաշտից դուրս են, առարկաները, որոնց կողքով մենք ամեն օր անցնում ենք՝ չկասկածելով անգամ, որ դրանք կարող են ունենալ հիշողություն ու հնարավորություն այդ հիշողությունը խոսքով արտահայտելու։
լեզու:ռուսերեն՝ հայերեն ենթագրերով
19:30
